„Mali Myśliciele – filozoficzne podróże z literaturą dziecięcą”.
W roku szkolnym 2026/2027 ruszamy z wyjątkową innowacją – „Mali Myśliciele – filozoficzne podróże z literaturą dziecięcą”.
O co chodzi w projekcie?
Podczas cotygodniowych zajęć będziemy wspólnie czytać mądre książki, ale zamiast tylko oceniać, czy bohater był „grzeczny”, czy „niegrzeczny”, zaprosimy dzieci do filozoficznych dyskusji. Poprzez metodę pytań problemowych i dylematów moralnych chcemy pokazać dzieciom, że świat nie jest czarno-biały.
Czego nauczą się dzieci?
• Samodzielnego myślenia i śmiałego wyrażania własnego zdania.
• Szacunku i empatii – słuchania innych, nawet gdy mają inne zdanie.
• Rozwiązywania konfliktów słowami, bez złości i agresji.
• Miłości do książek – w czym pomoże nam też współpraca z Biblioteką Publiczną przy ulicy Gromskiego.
Nasze podróże z literaturą będą nauką tolerancji, współpracy i logicznego myślenia poprzez świetną, twórczą zabawę!
Za nami pierwsze zajęcia. Przeczytaliśmy opowiadanie pt. „Stroicielka wiatru” w „Pieśni Zaginionego Kontynentu” P.Hytroś. Mówi ono o krainie, w której występują często tornada, trąby powietrzne i nawałnice. W związku z tym wykształcił się tam pewien bardzo szanowany zawód – Stroiciel Wiatru. Ze względu na to, że to praca wymagająca dużej siły fizycznej – przyjęło się, że to mężczyźni są stroicielami wiatru. Jednakże pewnego dnia przed bramą Akademii Wietrznej staje młoda, chuda dziewczyna…
….
Mała prośba od serca…
Dziecięce skrzydła są bardzo delikatne. Jako dorośli mamy ogromną moc – możemy pomagać im rosnąć albo niechcący je podcinać. Czasami w codziennym pośpiechu używamy rutynowych zdań, które blokują dziecięcą ciekawość.
Gorąco zachęcam Państwa do wypróbowania tych prostych zamienników w domowym zaciszu:
Zamiast: „Zostaw już te klocki, posprzątałbyś wreszcie pokój”.
Powiedz: „Widzę, że ta zabawa jest dla Ciebie niezwykle ciekawa! Opowiesz mi o niej chwilkę? A potem zrobimy przerwę i wspólnie uporządkujemy pokój, żeby się rozruszać?”.
Zamiast: „Zostaw to, ja zrobię to szybciej i lepiej”.
Powiedz: „Widzę, jak bardzo się starasz. Chcesz spróbować jeszcze raz sam, czy potrzebujesz mojej małej pomocy?”.
Zamiast: „Ładny rysunek” (szybka ocena).
Powiedz: „Ojej, ile tu pięknych barw! Opowiedz mi, proszę, co narysowałeś? Co to za niesamowita historia?”.
Kiedy Państwa dziecko przyjdzie dziś domu, zapytajcie je o jego „Skrzydła Mocy”. Usłyszenie od własnego rodzica: „Wierzę w Ciebie”
to najpiękniejszy prezent, jaki możemy dać dziecku na całe życie. ❤️




























